samen EGH

Geliefde Gemeente #2

Banner - 13

“IK BEN de echte wijnstruik en mijn Vader is de wijnboer. Elke tak aan Mij waar geen vruchten aan groeien, haalt Hij weg. Elke tak waar wel vruchten aan groeien, snoeit Hij. Hij maakt hem schoon van alles wat daar niet mag groeien. Zo gaan er nog meer vruchten aan die tak groeien. Jullie zijn al schoon door wat Ik jullie heb gezegd. Ik blijf in jullie. Blijf nu ook in Mij. Als een tak niet aan de wijnstruik blijft vastzitten, kunnen er geen vruchten aan groeien. Zo kan er ook geen vrucht aan jullie groeien, als jullie niet in Mij blijven. IK BEN de wijnstruik en jullie zijn de takken. Als jullie in Mij blijven en Ik in jullie blijf, zal er veel vrucht aan jullie groeien. Want zonder Mij kunnen jullie niets doen.” - Johannes 15:1-5 (BasisBijbel)

Twee jaar geleden belandde ik in een zware depressie. Ik zag het niet meer zitten. Een depressie is net als een donkere gevangenis waar je opgesloten wordt, samen met je metgezellen: Teleurstelling, Frustratie, Boosheid, Verdriet, Onzekerheid en Wanhoop. Toen ik op het diepste punt zat, kon ik moeilijk geloven dat God dit allemaal ten goede zou keren voor mij. Maar God IS God. En Hij is trouw.

De tijd van depressie heeft God, in Zijn grote liefde, gebruikt om mij te snoeien van de dode, onvruchtbare gebieden van mijn leven, zodat ik nog meer vrucht voor Hem kon dragen. Ja het snoeien deed echt pijn, maar het is een proces dat echte vrijheid en leven brengt. En dat is echt de moeite waard.

Één van de dingen die ik heb geleerd is de diepe betekenis van “sterven aan jezelf”.
Dit principe heb ik altijd als zwaar en moeilijk gezien. Ik dacht altijd: Sterven aan jezelf, dat is lastig. Hoe doe je dat? Toen ik in die depressie belandde, stortte mijn wereld in. Ik was gefrustreerd en teleurgesteld in mijzelf, in God en in mensen. Alles wat ik dacht te hebben bereikt in het leven leek onbelangrijk en ijdel. Mijn zekerheden vielen weg. Ik had geen controle over het leven. Alles was leeg en ik was ook helemaal leeg. Toen kwam ik echt tot het einde van mijzelf. Ik kon niets en ik was niets. Alles wat over was, was het geloof dat ik een kind van God was, dat God nog steeds God was en dat Hij wel van me hield ondanks dat ik het toen niet voelde. En dat was precies de plek waar God mij wilde brengen: het diepe besef dat ik niets ben zonder Hem, dat ik niets kan zonder Hem, dat Hij alles is. Ik leerde dat het leven niet om mij draaide: wat ik kon bereiken, wat ik kon doen voor God, wie ik wilde zijn, hoe mijn gezin eruitzag, hoe groot onze bediening was… al deze dingen zijn goed, maar ze konden mij geen zekerheid geven. Sterven aan jezelf is wanneer al je zekerheden en alles waar je je aan vasthoudt wat niet God is, wegvallen. Wanneer je beseft dat je leven om Jezus gaat, dat alles door Hem komt en voor Hem is. Sterven aan jezelf is eigenlijk niet iets zwaars of heftigs. Dat is vrijheid.

Waarom vrijheid? Want als het leven niet om jou draait, hoef je je niet te bewijzen. Je mag de unieke persoon zijn die God heeft gemaakt, met je kracht en je zwakheden. Je bent een stuk van de puzzel van Gods plan voor de wereld. Je hoeft jezelf niet te vergelijken of te presteren. Je mag voelen dat je “niet goed genoeg” bent want God is genoeg. Je hoeft niet sterk te zijn, want God is juist sterk als je zwak bent. Je hoeft niet alles onder controle te hebben of de wereld op je schouders te dragen. God heeft je daar nooit voor ontworpen. Als je dat eenmaal beseft, proef je eindelijk die bevrijdende gedachte: je hoeft je niet langer meer in te spannen om te zijn zoals alleen God kan zijn.

Alles wat je hoeft te doen is in Jezus blijven, op Hem focussen met al je kracht (door met Hem tijd te besteden en te praten), Hem steeds beter leren kennen (door de Bijbel te bestuderen) en van Hem houden met heel je hart (door te gehoorzamen). En de vrucht zal vanzelf groeien. Dit is de zegen van het snoeien en sterven aan zichzelf. Het heeft een lelijke verpakking, maar binnenin vind je de mooiste schat ooit.