Wat de toekomst brenge mogen...


Ik denk veel, heel veel. Meestal in liederen. In gesprek met een vriendin kan het maar zo zijn dat ik niet per se inga op het vertelde, maar haar aanvul met een lied waarin haar gesproken woorden terugkomen. De laatste weken dacht ik voornamelijk in christelijke kinderliedjes. Soms tot verbazing van mijn -niet christelijke- collega’s.
Opgegroeid in een Christelijke Gereformeerde Kerk, maakt dat uit mijn mond ook met regelmaat Psalmen of Gezangen te horen zijn. Met als favoriet gezang 293: ‘wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heeren hand’. Toepasselijk, nu toch echt het einde van mijn studie in zicht is.

Uren kan ik mijmeren over welk plekje ik zal invullen. Een ware rasjournalist, een kamertje op de zolderkamer als schrijfster of zijn mijn ogen nog niet helemaal geopend voor mijn ware talent? Manlief stelde mij gerust, ik mag ook thuisblijven bij de kinderen als ik het echt niet meer weet. Klinkt aantrekkelijk, maar dat is wellicht de makkelijkste weg.

Lees meer...

Meer artikelen...